У мяне ўражанне, што з беларускамоўнай прасторай апошнія гады 2-3 адбываецца штосьці важнае. Яна робіцца самадастатковай. Раней у межах беларускай мовы нельга было быць самім сабой: напрыклад, спажываць культавы кантэнт, фантастычныя і фэнтэзійныя сетынгі, атольваць прагу да чужых галактык, да палётаў фантазіі... Цяпер гэта можа, і гэта вельмі, вельмі хутка развіваецца. Выйшлі Vox Machina, "Валадар Пярсцёнкаў", "Трон", "Зорныя воіны", кніга "Хобіт", розныя беларускія фэнтэзі ("Пасланцы Цмока" Марыі Шабанец, "Зграя" Андрыеўскага і іншыя).

Уражвае тое, наколькі добра распрацаваны сетынг - прынамсі візуальна, стылёва. Увогуле 1980-я цікавы час. Тады відэагульні сталі папулярныя, і мільёны людзей упершыню ўбачылі, што акрамя рэальнага сусвету існуе іншы - віртуальны. Не дзіва, што да яго ўзнікла цікаўнасць, адказам на якую быў гэты фільм

Для 1982 года фільм быў прарыўны. "Трон" - прабацька ўсіх стужак пра віртуальны свет ("Газонакасільшчык", "Джоні Мнемонік", "Матрыца")

Трон - гэта ПротаМатрыца. Яе глядзелі (на ўсе 100 %) браты Вачоўскія.